βραδιάτικα...

ήρθε και το βράδυ...
σκυμμένη άλλη μια φορά πάνω απ το κατάλογο για τα άτομα που θα παρεβρίσκονται
στη πρώτη επίσημη βουτιά του μπέμπη μου... ναι τη βάφτιση...
μετράω, ξαναμετράω... ουφ! τι άγχος κι αυτό?
πόσοι θα έρθουν, κι αν δεν έρθουν αυτοί που είπαν ότι θα έρθουν?
κι αν έρθουν περισσότεροι απ όσοι έχω υπολογίσει?
εχω καλέσει τις σωστές "υποχρεώσεις" και συγγενείς?...
αχ... θα μου φτάσουν τα γλυκά και οι μπουμπουνιέρες????
Ήθελα πολύ να κάνω και στολισμό, να δημιουργήσω μόνη μου, να ταξινομήσω με το δικό μου
γούστο τα διάφορα πραγματάκια, βοτσαλάκια, κεράκια.... λουλουδάκια στα σκαλιά της εκκλησίας εκείνη τη μέρα, αλλά σκέφτομαι πως δε θα με πάρει ο χρόνος.
Μαλλί, μακιγιάζ... το μακιγιάζ, οκ θα το φτιάξω μόνη μου, τι τα χουμε τα διπλώματα και τα τσακίσματα?
έχω σκεφτεί και πως θα είναι... μμμ... μ αρέσει η εικόνα που έχω κάνει save στο σκληρό του μυαλού μου.
και το μαλλί μου.... μμμμ ακόμη καλύτερο.
δε μένει παρά να επισκεφθώ τον κομμωτή για να του μιλήσω.....
και τώρα το ρούχοοοοοοο...
αχ τι βάσανο κι αυτό? όσο και να ήθελα να φορέσω κάτι απλό... δε τα κατάφερα.
η εντονη διαφωνία με τη μαμά μου μέσα στα καταστήματα ρούχων για το στυλ και το ύφος...
"είσαι η μαμά, δε θα πας με τα τζιν"
εε, οκ όχι και με τα τζιν, αλλά δε θα φορέσω την Άρτα και τα Γιάννενα!
τελικά κατέληξα σ ένα μακρύ φόρεμα στράπλες....

παρένθεση, πάλι ο μπέμπης πέταξε τη πιπίλα του κάτω... αχ...

συνεχίζω ...

αλλά που να συνεχίσω? μου κόβει τον οίστρο ένα γουργουρητό...
ναι μωρέ, πεινάω... αλλά όχι, δε θα παραδοθώ! δε θα ενδώσω!
πρέπει να με φτιάξω, να γίνω όπως ήμουν πριν!
έχω κρεμμάσει, έχω πλαδαρύνει, και τα μπρατσάκια μου... κλαψ...
που πήγαν τα καλοσχηματισμένα μπρατσάκια μου που καμάρωνα?
τσάμπα τα βάρη και οι ασκήσεις...
φτου κι απ την αρχη, δικέφαλοι, τρικέφαλοι, ώμοι, στήθος-πλάτη....
θα προλάβω σε 15 μέρες να πάρουν πάλι σχήμα?
Ας το ελπίσουμε...

ένα γλυκό φιλί για καληνύχτα...